* ذره بین *

مراسم پایان دوره و اهدای مدال المپیادهای علمی کشور سال ۹۰ ، در تاریخ ۲۱ اردیبهشت ۱۳۹۱ با حضور وزیر آموزش وپرورش، معاون علمی فناوری رئیس جمهور، رئیس کمسیون فرهنگی مجلس و معاون پرورش استعدادهای درخشان و دانش پژوهان جوان آموزش و پرورش برگزار شد. دانش پژوهانی که به همراه پدر و مادر خود در این مراسم حضور یافته بودند، پاداش معنوی سالها سرمایه گذاری را دریافت نموده و به نحو شایسته ای از زحمات ایشان تقدیر شد. اگرچه این جشن با تاخیری حدود ۷ ماه انجام شد، اما نحوه برگزاری آن نسبت به جشن مدالهای سال ۸۹ روند رو به رشدی را نشان میداد.

از روزهای پایانی سال ۱۳۹۰ دوستانی در درون باشگاه دانش پژوهان جوان لزوم اطلاع رسانی به موقع و همگانی آیریسک را احساس کرده اند و حمایتهای معنوی خوبی را از این مجموعه انجام میدهند. در این رابطه از دیدگاه انتقادپذیر مدیریت جدید -جناب آقای میرزایی- و روابط عمومی باشگاه -جناب آقای صولتیان- کمال تشکر را داریم. در این بین هنوز کسانی وجود دارند که فکر میکنند جریان باز اطلاع رسانی، سنگ بزرگی در برابر فعالیتهای آنها است و این موضوع را در این جشن نیز ابراز نمودند. به این دوستان یادآوری میکنیم که پوشش ضعفها و عدم اطلاع رسانی، هیچ گاه به این معنی نیست که مشکلی وجود ندارد و بالاخره دم خروس از جایی نمایان خواهد شد. با توجه به اینکه هدف مجموعه آیریسک و معاونت دانش پژوهان جوان، پیشرفت علمی و سطح آگاهی نوجوانان ایرانی است، امیدواریم در آینده نزدیک هم افزایی مناسبی صورت گیرد تا دانش پژوهان از آن به طور کافی بهره مند شوند. به یاد داشته باشیم با درجا زدن در دنیایی که هر لحظه دانش افزایی دارد نمیتوانیم جایگاه مناسبی را به دست آورده یا حفظ کنیم.

مجموعه آموزشی و اطلاع رسانی آیریسک در پنج سال گذشته سهم بسیار بزرگی از بار آموزش و اطلاع رسانی حوزه المپیاد را به دوش کشیده است و در هر مقطعی که دانش پژوهان نیاز به همراهی و یاری داشته اند در کنار ایشان بوده است. این نخبگان سرمایه های ایران و باشگاه دانش پژوهان هستند و بدون ایشان و قدمهایی که در طول مسیری چند ساله با ایشان برداشته شده است، المپیاد ایران اندوخته و قدرتی برای رقابتهای جهانی نخواهد داشت. پس بهتر است به جز هنگام جشن و شادی، در هنگام سختی ها نیز با آنها همراه و همفکر باشیم. زیرا یک نخبه، علاوه بر استعداد خدادادی، نیاز به رشد در مسیر مناسب دارد.

امیدواریم با نظر مساعدی که مسوولین معاونت دانش پژوهان برای برگزاری جلسات هم اندیشی و برنامه ریزی المپیادهای کشور دارند، بتوانیم تاثیرگذاری بیشتری بر کاهش مشکلات جامعه المپیادی کشور داشته باشیم. جامعه ای که هرساله بیش از صدهزار دانش آموز آن را تشکیل میدهند و جمعیتی چند میلیونی در سراسر جهان پشتیبانی آن را بر عهده دارد. باید برای تمام این سرمایه ها برنامه ریزی و خدمات دهی مناسب انجام شود، زیرا نمیتوان انتظار داشت از زمین بایری که به امید خدا رها شده و گه گاه به آن رسیدگی میکنیم، بهترین میوه ها را برداشت کنیم.

همه ساله در چنین زمانی نه تنها ثبت نام متقاضیان شرکت در المپیادهای علمی آغاز شده بود، بلکه زمان برگزاری و سرفصل منابع آزمون در بسیاری از رشته ها مشخص گردیده بود. اگر چه به روند قبلی نیز انتقادهایی وارد بود، اما امسال باشگاه دانش پژوهان جوان آب پاکی را بر دست همه ریخته است.

نیمه آذر نیز گذشته است و هنوز هیچ چیز از آزمون المپیادهای علمی در سال ۱۳۹۰ مشخص نیست. دانش آموزان مستعد و کوشایی که چند سال از بهترین زمانهای عمر خود را صرف دانش اندوزی کرده اند، منتظر هستند تا پس از تاخیر بسیار بالاخره باشگاه دست به کار شده، لطف نموده و آنها را مطلع سازد. همیشه بر روند اطلاع رسانی المپیادهای علمی نقدهایی وارد بوده است و من نیز در گذشته این موضوع را نوشته ام [۱ و ۲ و ۳] اما با تغییر مدیریت در سال گذشته و ادغام باشگاه دانش پژوهان جوان و سازمان ملی پرورش استعدادهای درخشان، همه منتظر بودند تا نتیجه مثبتی حاصل شود، نه اینکه داشته هایمان نیز از دست برود و کاری که بیش از ۲۰ سال تجربه در آن اندوخته شده بود، به یک باره از صفر شروع شود.

هم اکنون مشکلات فراوانی پیش روی اساتید و دانش پژوهان باشگاه وجود دارد. نداشتن فضای آموزشی (حداقل امکان مورد نیاز برای آزموش)، نداشتن امکانات آزمایشگاهی، نداشتن بودجه آموزشی و پژوهشی، کم اهمیت جلوه دادن زحمات مدال آوران در دو سال گذشته (از سال ۱۳۸۹ جشن اهدای مدال از بین رفته است) و نبود مدیریت منسجم و برنامه ریزی برای کسب نتایج بهتر در آینده. اگر به مشکلات فوق، بی نظمی در اطلاع رسانی و سردرگم کردن دانش پژوهان را نیز اضافه کنیم، با مجموعه ای نایاب از اشتباهات و کمبودها مواجه میشویم که شاید در هیچ یک از نهادهای علمی مسوول در دنیا نتوانیم متناظر آن را پیدا کنیم.

چرا باشگاه دانش پژوهان جوان پس از گذشت بیش از بیست سال فعالیت، هنوز یک پایگاه اطلاع رسانی درست ندارد و وبگاه آن چند روز است که از دسترس خارج شده است (در زمان ارسال این نوشته هنوز پیغام خطای روبرو در تارنمای خبری باشگاه نمایش میابد.)

امید است مسوولین باشگاه هر چه سریعتر فکری به حال این وضعیت نا به سامان کنند؛ زیرا در نبود اطلاعات کافی، افراد سودجو و غیر مسوول که کمترین تجربه ای در پرورش استعدادهای برتر ندارند با شایعه پراکنی و اخبار نادرست دانش پژوهان را به مراکز خود جذب میکنند.