* ذره بین *

امروز دومین فرزند من سه ساله شد. اگر رشد و تربیت اثری که خود خالق آن بوده ام را مثل  کودکی فرض کنم، اولین کودک من کتاب المپیادهای شیمی ایران و دومین آن، تارنمای المپیادهای علمی ایران بوده است. کودکی که از همان بدو تولد شرور و پر سروصدا بود و اکنون که سه ساله شده است تجربه بسیاری اندوخته و باعث فخر من شده است.

بهار ۸۶ وقتی اولین کتاب من حاضر شد خیلی ذوق زده بودم، هر روز اخبارش را از ناشر میپرسیدم که چقدر فروش رفته و چه کسی خواسته و چقدر باقی مانده. دیدم همه خریدارها از تهران و مدارس متمول این شهر بزرگ هستند؛ دلسرد شدم. هدف اولیه من گسترش علومی بوده که اگرچه ساده و پایه هستند، اما در دسترس همه نبودند. به فکر افتادم که چطور فراگیرتر باشم!؟

خرید هاست و دامین وقت چندانی نگرفت، اما آشنایی زیادی با طراحی وب و اصولش نداشتم. دست به دامن دوستان دبیرستانی شدم و مهندس محمد کاویانی [رساناافزار شریف] اولین کسی بود که دست من را گرفت. در ۲۷ شهریور ۱۳۸۶ سایت کوچکی به صورت پرتال خبری و بخش دانلود فایل آماده شد و فایلهای بسیاری که در زمینه های مختلف شیمی در ذهن من بودند شبانه روزی  نوشته و حروفچینی میشدند.

آبان ماه همان تعدادی از دوستان هسته اولیه [نیوک فارسی] را به معرفی کردند و به کمک آنها  و دوستان دیگری مشغول کار بر روی آن شدیم. نتیجه خیلی جالب از آب درآمد و باعث جذب دانش آموزان زیادی از سراسر ایران شد. تا آنجا که در خرداد  سال ۱۳۸۷ نامه ای الکتریکی دریافت کردم (و هنوز پرینت آن را دارم و میخوانم) که یکی از دانش آموزان شهرستانهای ارومیه فقط با استفاده از کتاب مرحله اول نوشته من! و سایت المپیادهای علمی ایران (که هنوز المپیاد شیمی ایران بود) توانسته بود به موفقیت دست یابد. فکر کنم این دانش آموز در نهایت مدال نقره (یا برنز) المپیاد کشوری را به دست آورد.

با کسب انگیزه بیشتر، از دوستان قدیمی المپیادی در رشته های مختلف تقاضا کردم که سایت را رشد دهیم. برخی آمدند و رفتند و برخی نیز بسیار با انرژی وارد شدند. تالارهای ریاضی و کامپیوتر به همت مهندس شریفی جان گرفت. تالار فیزیک را مهندس متقی پور به دست گرفت و طلایه داران المپیادی چون سپهر طالبی به یاری بخش شیمی آمدند.  دانش آموزان کوشا نیز به صورت خودجوش در تالارهای ادبی، زیست و نجوم به بحث و بررسی مطالب مورد نیاز پرداختند. سوالات محک، ماراتن ها، آزمونک ها و غیره از دستاوردهای این همکاران و دانش آموزان است.

از آن پس و با پربار تر شدن بخشهای مختلف، ایده المپیادهای مجازی در بهار سال ۱۳۸۸ جان گرفت و به همت مهندس محمود نامور و همکارانشان این بخش نیز به خدمات سایت اضافه گردید. بسیار خرسند میشوم که همه جا اعلام میکنم با اینکه فقط یک دوره از برگزاری این آزمونها میگذرد، اما استقبال دانش پژوهان بسیار چشمگیر بوده و تعداد بسیاری از شرکت کنندگان این آزمونها به مدالهای طلا، نقره و برنز المپیاد کشوری سال ۱۳۸۹ دست یافتند[گزارش المپیادهای مجازی سال ۱۳۸۸]. بیشتر از این خوشحالم که این مدال آوران به سایت باز گشته اند و پاسخگوی دانش آموزان کنونی و دانش پژوهان آتی سراسر ایران هستند.

خوشبختانه اعتبار علمی سایت روز به روز بیشتر میشود و اگرچه از دو سال پیش تنها مرجع پاسخگوی دانش آموزان ایرانی بوده است، اکنون نیز از طرف نهادهای ایرانی [خبرگزاری وب ایران] و بین المللی چون گوگل [Google Page Rank =3] و الکسا [رتبه فعلی] جایگاه خوبی را به دست آورده است.

تاپیک تولد سه سالگی سایت را [در خود آن] میتوانید ببینید.

در نهایت از خانواده ام و به خصوص همسر گرامی ام که در سه سال اخیر بهمن و اردیبهشت را به خاطر مریضی دوره ای کودکمان بیدار مانده اند تشکر میکنم و امیدوارم با بزرگتر شدن این فرزندمان، لذت خلق موجودی منحصر بفرد را بچشیم.